Şişli birçok ünlüye ev sahipliği yaptı. O kişilerden biri de Yeşilçam’ın “afet-i devran”ı Neriman Köksal’dı. 90. doğum yılını kutladığımız Neriman Köksal’ın hayatı Şişli’de geçti.

Yazı: Hüseyin Karagöz – Yönetmen

Cemal Reşit Rey, dillere pelesenk olmuş Lüküs Hayat operetini 1933’te yazmış. Kuşkusuz en çok bilinen kısmı da “Şişli’de bir apartıman, yoksa eğer halin yaman” dizeleri… 1870 Büyük Beyoğlu Yangını sonrasında yer değiştirmek zorunda kalan gayrimüslim nüfusun seçtiği yeni Taksim-Osmanbey hattının son noktasıydı Şişli. Şişli “asri” bir dünyanın, zenginlik ve eğlencenin yani Lüküs Hayat’ın simgesi olmuş.

Erken cumhuriyet döneminde Şişli’nin hızla yükselen apartmanlarına Müslüman kesim yerleşmeye başlamış ve 1945’te Şişli Camii yapılmış. 1950’lerin sonlarına gelindiğinde Os- manbey ve Nişantaşı büyük oranda apartmanlaşmış olsa da Abide-i Hürriyet Caddesi iki katlı konutlardan oluşan bir mahalle görünümünü korumuş ve eğlence dünyasının birikim yapan starları da bu yeni gelişme alanına bolca yatırım yapmış. Zeki Müren’in Hanımefendi Sokak’ta üç apartman sahibi olduğu malum. Helal ve Alınteri apartmanlarının isimleri özenle seçilmiş… Sadri Alışık ve Çolpan İlhan başta olmak üzere Reha Yurdakul, Suzan Avcı, Adalet Cimcoz, Sefa Önal, Seden Kızıltunç ve dönemin yeni starlarından Ajda Pekkan ve sonradan Nilüfer hep Şişli’yi tercih etmiş. Ve tabii ki Zeki Müren’in yakın arkadaşı Neriman Köksal da bu modaya uyup Nişantaşı Hacı Emin Sokak’taki kiralık daireden çıkıp yeni yapılan Abide Palas’tan bir daire almış; 1965’ten hayata gözlerini yumduğu 1999 yılına kadar burada yaşamış. Yani son 34 yılını…

ŞİŞLİ GÜNLERİ

Henüz afet-i devran Neriman olmadan önceki adıyla Hatice Kökçü, babası veremden ölünce annesiyle Feriköy’e teyzesinin yanına taşınıyor ve oradaki gecekondunun müştemilatında, yoksulluk içinde geçiyor çocukluğu. Her ne kadar zor günler olsa da Neriman unutamamış o günleri. Ve hep bahçeli bir ev hayatının özlemini çekmiş…

20 yaşındayken yönetmen Metin Erksan tarafından İstiklal Caddesi’nde keşfedilince kısa bir süre için Ayaspaşa’ya, ardından hemen Nişantaşı’na taşınmış. 1965 yılında da, hakkında çıkan haberlere bakılırsa 150 bin liraya Abide Palas’ın 5. katındaki daireyi satın almış.

Bir yandan günün eğilimlerini takip ediyor gibi görünse de Neriman’ın her zaman yaptığı gibi gönlünün götürdüğü yere gittiği, Şişli’yi çok sevdiği açık… Ne çok anı biriktirmiş bu semtte… Sevgilisi Halit arabayla iki sokak yukarıda bırakınca topuklu ayakkabılarını çantasına koyup Feriköy’ün çamurlu yollarında terlikleriyle eve yürümüş. Abide Palas’ın girişinde Şehir Banyosu açılınca azıcık içerlemiş. Üzerine de bir erkek berberi açmışlar. Tuhaf banyonun tersine apartmanın girişinin sağ tarafındaki yorgancı Selahattin Akyüz ustayı çok sevmiş. Arada dükkâna gelip giden sevimli kız, serpilip Ayşe Mine adıyla ünlenince pek mutlu olmuş. Karşıdaki benzin istasyonunu da yanındaki lastikçiyi de büyük şans olarak görmüş. Onu almaya gelen arabalar kendisini beklerken bakım işleriyle uğraşırlar, Neriman da beklettiği için vicdan azabı duymazmış. Tabii bir de ilerideki Üç Kardeşler İşkembecisi Arnavut Kardeşler… Arzu Pasajı’nın yanında muhallebici… Kapıcı Nihat’ı gönderdiği Çukur Bakkal… Önce gitmeyi sevmediği ama sonra çok sık görüşmek zorunda kaldığı İsmet Bey’in eczanesi… Böyle geçmiş Neriman Köksal’ın 71 yıllık ömrü…

17 Mart 1928 onun doğum günü… Bu ay 90. Yaşını kutluyoruz afet-i devranın… Abide Palas biraz bakımsız, küskün olsa da hâlâ ayakta… Hızla değişen kentsel hayatın içinde direniyor. Kentsel çevre hızla değişiyor, geçmişin izi kalmıyor. Banyo 1990’da kebapçı oldu; bakkal kırtasiyeciye, benzin istasyonu süpermarkete, işkembeci ise döviz bürosuna dönüştü. Birinci katta oturan göz doktoru Fazıl Bey artık yok… Abide Palas’ın sakinleri de Neriman Köksal gibi gitmiş…

Sanki hiçbirimiz yaşamamışız gibi izlerimiz anında siliniyor kentten. Geriye bir tek anılarımız ve hayallerimiz kalıyor. Neriman Köksal şanslıydı. Bize onu hep yaşatalım diye 200 film bıraktı. O elinden geleni yaptı. Şimdi semtimize ve anılarımıza sahip çıkma sırası bizde… İyi ki doğdun Neriman Köksal…